Honger en overgewicht

Honger en overgewicht

Het pas verschenen boek Tegenwicht van Jaap Seidell, hoogleraar humane voeding, en psycholoog Jutka Halberstadt, zegt eindelijk waar het op staat. Het enorme probleem van overgewicht in het Westen is een maatschappelijk probleem en geen medisch probleem.

Voor het eerst schrijven gerespecteerde wetenschappers dat het systeem niet deugt. Een mooi voorbeeld daarvan is de constatering dat zoete, zoute en vette snacks via de landbouwsubsidies kunstmatig goedkoop zijn en blijven. Gezonde groenten en fruit daarentegen zijn de afgelopen jaren fors in prijs gestegen, mede omdat er nauwelijks landbouwsubsidies aan toegekend worden. Vlees, zuivel en dierenvoeding ontvangen 55% van de EU landbouwsubsidies, groenten en fruit slechts 6%, terwijl volgens de VN 30% van ons dieet uit groenten en fruit zou moeten bestaan en 23% uit vlees, vis en zuivel.

Het is onbegrijpelijk dat vanuit het beleid zulke verkeerde keuzen gemaakt worden, terwijl de gevolgen zo desastreus zijn. In de VS heeft 70% van de bevolking overgewicht dankzij het overaanbod van zoet, zout en vet eten. In de EU lopen we zoals gebruik lijk wat achter op de VS, maar we gaan dezelfde kant op. Ook hier zijn overgewicht en aanverwante ziektes zoals diabetes 2 sterk in opmars. De ziektekosten rijzen de pan uit door de algehele verslechtering van de gezondheid. Ook van dit kabinet vallen geen maatregelen te verwachten die de kern van het probleem aanpakken: duurder maken van zoet en vet gemaksvoedsel. Door de subsidiekraan dicht te draaien op de grondstoffen voor deze producten en gezonde voeding, zoals groente en fruit, juist te stimuleren. In Denemarken is een begin gemaakt met het verlagen van subsidies op grondstoffen voor ongezonde producten. Tegenwicht onderbouwt waarom het beleid in Nederland niet werkt om de keuze voor gezond eten geheel bij de consument te laten. Zoete en vette voedingsmiddelen zijn oorspronkelijk schaarsteproducten, waar wij een bijzondere voorkeur voor hebben ontwikkeld. Het overaanbod van deze producten in de winkelschappen speelt in op die voorkeur en daar kunnen wij van nature niet of nauwelijks weerstand aan bieden. Als die producten dan ook nog extra gesubsidieerd worden en relatief goedkoop zijn, dan is een beleid van eigen verantwoordelijkheid tot mislukken gedoemd. Zeker als de schade via de medische verzekering wordt afgehandeld.

Een beetje cynisch constateert Seidell dat een positief gegeven is dat er niet genoeg voedsel is om alle 6 à 7 miljard mensen net z o obees te laten worden als de Amerikanen. Dat brengt ons bij de constatering dat er niet zozeer te weinig voeding is op de wereld, maar dat er sprake is van een zeer onevenwichtige verdeling ervan.

http://www.proef.nu/nieuws/vitatas-wetenswaardigheden/20110408.html